شهروند عزیز، با در نظر گرفتن مسائل ایمنی در حمام چراغ قوه به همراه داشته باشید

این خاموشی‌ها تازه شروع شده بود، تلویزیون گزارشی را نشان می‌داد که رفته‌بودند و با مردم در مورد قطعی برق مصاحبه کرده بودند. یکی می‌گفت "اگر می‌خوان مصرف رو کم کنند پس دیگه چرا زمان قطع برق رو می‌خوان اعلام کنند؟" و وقتی با قیافه هاج و واج گزارشگر مواجه شد توضیح داد که "اگر زمان قطع برق رو اعلام کنند طرف به جای این که اون ساعت استفاده پرمصرفش رو انجام بده دو ساعت قبل‌تر اون کار رو می‌کنه، باز مصرف مثل همون قبل می‌مونه".

بگذریم از این که این حرف چقدر درست بوده به نظر مسئولین محترم صحبت‌های این شهروند عزیز را به گوش جان شنیدند و اخیرا زمان قطع برق را تصادفی انتخاب می‌کنند، محله ما دو سه بار شب قطع کردند، بعد دوباره طرف‌های قبل از ظهر، باز بعدش بعد از ظهر. طرف‌های شما را نمی‌دانم، اینجا که نمی‌شود فهمید کی برق قرار است قطع شود.

سردرگمی

 چرا در آستانه هر انتخابات مجددا بحث شرکت و تحریم در می‌گیرد؟ اساس استدلال‌هایی که درباره این بحث از انتخابات مجلس هفتم تا انتخابات گذشته شوراها شنیده‌ایم چه فرق جدی‌ای کرده‌است؟ چیزی که من می‌بینم این است هربار الگوی ثابتی از استدلال‌ها تکرار می‌شود. به نظر نمی‌رسد مفروضات و نقاط شروع این استدلال‌ها تغییری مهمی کرده باشند اگر کسی یکی از این استدلال‌ها را قبول داشته باید همان‌طور که فرضاً شرکت‌نکردن یا شرکت‌کردن در انتخابات ریاست جمهوری گذشته را موجه می‌دانسته، شرکت کردن یا نکردن در انتخابات شورا‌های گذشته یا انتخابات پیش‌روی مجلس را هم موجه بداند. پس چرا هربار غلظت طرفداران مشارکت یا تحریم تغییر می‌کند؟ مثلا در انتخابات شوراها صحبت از مشارکت بیشتر از تحریم بود و در این انتخابات صحبت تحریم یا شرکت نکردن بیشتر است؟

به نظر من مهمترین عامل در این تغییر موضع‌ها این است که میزان تفاوت بین نتیجه شرکت و نتیجه شرکت‌نکردن را گاهی بیشتر و واضحتر و گاهی کمتر و مبهمتر احساس می‌کنیم. عده بسیاری از کسانی که شرکت در انتخابات مجلس هفتم را بی‌معنی می‌دانستند در انتخابات ریاست جمهوری هنگامی که دیدند همه‌چیز ممکن است از دست برود به مشارکت روی آوردند و هنگامی که نتیجه انتخابات ریاست جمهوری را دیدند در فضای یک سال پس از آن برای شرکت در انتخابات شوراها مصمم‌ شدند و حتی در انتخابات مجلس خبرگان هم شرکت کردند. اما اکنون به نظر می‌رسد فایده حضور در انتخابات مجلس کمتر احساس می‌شود، چرا که کسی نمی‌داند چنین مجلسی قرار است چه تغییر یا تفاوت قابل توجهی را سبب شود؟(و البته کلی‌تر، عموماً اثری را که دولت می‌تواند روی شرایط داشته باشد واضح‌تر از اثر مجلس به روی شرایط حس و درک می‌شود)  و از این روست که عده‌ای وجود دارند که قصد شرکت در انتخابات حاضر را ندارند اما اگر در انتخابات آینده ریاست جمهوری کاندیدایی مانند خاتمی حضور داشته باشد به احتمال زیاد در انتخابات شرکت خواهند کرد. البته این افراد احتمالا از خود نپرسیده‌اند که "آیا بهتر نیست رئیس‌جمهور آینده مورد علاقه ما در مجلس  نمایندگانی متمایل به خود داشته باشد؟"

پ.ن:  این روزها اگر کسی درباره انتخابات بنویسد و موضعش را بیان نکند انگار نوعی پنهان‌کاری کرده است! به همین خاطر اگر چه به نوشته بالا چندان مربوط نیست، این را هم بگویم که در انتخابات مجلس شرکت می‌کنم.

گاز و گوجه

یادتان هست چند وقت پیش قیمت گوجه بالا رفته بود و کلی سر و صدا به پاشده بود؟ از رسانه‌ها و تریبون‌های مختلف درباره قیمت بالای گوجه می‌خواندیم و می‌شنیدیم؛ حالا یازده روز است که مردم مناطق شمالی کشور با کاهش فشار یا قطع گاز رو به رو هستند و چندان خبری نیست، به نظر من این تنها خویشتن‌داری موقرانه رسانه‌ها نیست که برای کمک به دولت در رفع مشکل آرام منتظر نتیجه نشسته‌اند، از بین علت‌های مختلف این قضیه یکی هم شاید این چیزی باشد که عباس عبدی زمان گرانی گوجه نوشته بود. البته نوشته عبدی را کاملا نمی‌توان بر موضوع گاز منطبق کرد، اما اگر به جای دوگانه طبقات متوسط به بالا-طبقات پایین‌تر، دوگانه تهران-شهرستان را قرار دهید به نظر من دو ماجرا شباهت قابل ملاحظه‌ای پیدا می‌کنند.